Den 2 dito klaagde mij Carel Hutte, mattroos, geboortig van Nimmegen, over pijn in ’t hoof, was braakagtig, bevond een intermitterende koorts; infectieziektefebris intermittens, afgaande koorts, gaf aan hem ’t pulvis antefebrilis (voorsch. 5) ’s morgens en ’s avondts ℈ II na hem ’t lighaam eerst hebbende gesuivert door een fometijf, verders ’t mixtura (voorsch. 6) alle drie uuren een teekopje vol en was wederom den 10 september herstelt en nam sijn dienst waar.